Γεννιέσαι | Madalena
Get Adobe Flash player

Γεννιέσαι

Αναρτήθηκε στις Νοε 9, 2014 στην κατηγορία Ποιήματα | Κανένα σχόλιο

Κλείνεις τα χείλη… σιωπή

Κλείνεις τα μάτια… σκοτάδι

Σταματάς ν’ ακούς…κενό

Κουλουριάζεσαι στην αγκαλιά του εαυτού σου

Γίνεσαι μικρό κουβάρι

Μαζεύεις ενέργεια, δυνάμεις, γνώση που θα γίνει σοφία…

Διαδικασία μεταμόρφωσης.

 

Εκεί… ακίνητος.  Οποιαδήποτε κίνηση, λόγος, είναι σπατάλη.

Ακίνητος.  Σημείο μηδέν.  Λίγο πριν την έκρηξη της μετουσιωτικής ενέργειας… στο στάδιο της εκπαίδευσής σου για να μην κάνεις, να μην σκέφτεσαι, να μην αγωνιάς, να μην.

Αιωρείσαι στο κενό…

Μικρό αστέρι μέσα στο σύμπαν, πριν φεγγοβολήσεις στον ουρανό.

 

Μαθαίνεις να υπάρχεις μέσα στην ανυπαρξία σου.

 

Νιώθεις τον πόνο της αλλαγής.

Νιώθεις τα φτερά να φυτρώνουν στις πλάτες σου.. πονάς…

Γενναίος!  Επαναλαμβάνεις για να το θυμηθείς.

 

Εσύ κι εγώ μαζί εαυτέ μου! Γενναίοι…

Σσσσς….άσε τα δάκρυα να κυλήσουν… γενναιότητα είναι κι αυτό.

Το άφημα, η παράδοση, η αποδοχή, γενναιότητα ονομάζονται.

 

Γεννιέσαι ξανά και το πέρασμα στη ζωή είναι δύσκολο.

 

Πλησιάζει η στιγμή που θ’ ανοίξεις τα μάτια και θ’ αντικρίσεις το φως.

 

Γεννιέσαι… ξανά…

Γεννιέσαι, Γενναίε μου Εαυτέ!!! Σ’ ακολουθώ.

Απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *


6 × = twenty four

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>